یکشنبه 5 یونی 2005 تظاهراتی مقابل کمپ
دیپورتی ترآپل باشرکت گروهی ازسازمانهای مدافع حقوق پناهنده وهمچنین
به اتفاق فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و باحضورنهادکودکان مقدمند
انجام شد.حضورخود پناهندگان که دراین کمپ دیپورتی بسر می برند با سردادن
شعارهای مابه کشورمان برنخواهیم گشت باعث ایجاد یک جو کاملأ اعتراضی شدند
وخواهان رسیدن به حق طبیعی وابتدایی خودکه زندگی دریک نقطه ازکره خاکی
است شدند.
این کمپ
که تنهابرای این منظور( دیپورت پناهندگان به کشورشان) بازشده ازتمامی
پناهندگانی که پرونده شان به هر دلیلی رد
شده یا می خواهندبه کشورشان بازگردانده
شوندویا بصورت ایلخال(غیرقانونی) درخیابان رها می کنند که بازهم درنهایت
پناهندگان قاچاق وبدون اوراق راپلیس دستگیرمیکندوبازمی گرداندکه بااین
وضع با زندگی وسرنوشت آنهابازی می کنند.دراین تظاهرات بیشترین وضعیف ترین
قربانیان این عرصه تحمیل شده ومرگ تدریجی، کودکان بی گناه واز همه جابی
خبرمان است که همیشه درتظاهراتهابادست گرفتن پلاکادهایی مثل اینکه: پس حق
من بعنوان یک کودک کجاست؟نمایان است.
مهمترین خواسته این جمع بسته شدن کمپ دیپورتی
واجازه اقامت این پناهندگان درهلندبود.
سروش ابراهیمی نهادکودکان مقدمند واحدهلند
