کودکان کارگر زیادی در کارگاه ها،مغازه ها و خیابان ها مشغول به کارند و جدیدا کودکان را در مشاغل خدماتی وابسته به مراکز دولتی نیز به استثمار می کشند که به عنوان مثال می توان به تعداد کودکان زیادی که در تهران به عنوان کارگر شرکتهای خصوصی طرف قرارداد با شهرداری مشغول به نظافت اماکن عمومی و خیابانها هستند اشاره کرد.

این کودکان به دلیل حضورشان در اماکن کارگری و خیابانها نه تنها از یک زندگی کودکانه و رفاه و تفریح، حتی از آموزش و تحصیل نیز محروم می مانند.

از قرن گذشته با توجه به مبارزات گسترده ای که در دفاع از حقوق کودکان در سراسر دنیا به عمل آمده، جنبش اعتراضی کودکان توانسته نصب یکسری قوانین را برای بهتر شدن وضعیت کودکان به مجامع بین المللی تحمیل نماید که پیمان نامه جهانی حقوق کودک از آن جمله است. این پیمان نامه هر چند که دارای نقص و کمبودهای زیادی است ولی در صورت اجرا می توانیم شاهد دنیایی نسبتا بهتر از وضع کنونی برای کودکان باشیم.

قوانین بین المللی حمایت کننده حقوق کودکان، انجام فعالیتهایی که با سلامت جسمی، روانی و اخلاقی کودک مغایرت داشته، یا آنان را از تحصیل به هر شکلی محروم می سازد برای آنها مضر دانسته و دولتها را موظف می سازد ضمن پذیرش قوانین بین المللی حمایت کننده حقوق کودک، وسیله تحقق و اجرای این قوانین را فراهم آورند.

جمهوری اسلامی ایران با وجود اینکه سالهاست پیمان نامه جهانی حقوق کودک را به امضا رسانده، اما تا کنون فعالیت قابل اعتنایی در زمینه کار کودک نداشته است. کار کودک عامل بسیار زیانباری است که سایه بر تمامی سالهای زندگی کودک حتی در بزرگسالی نیز می پراکند و چون کودک را از مسائل آموزشی و بهداشتی و ... محروم می سازد، سمت و سوی زندگی وی را بطور فجیعی به سمت فلاکت سوق می دهد. پس ضروری است که دولتها اقداماتی عاجل جهت رسیدگی به وضعیت کودکان کار به عمل آورند و لغو کار کودک را در دستور کار خود گذارند.

اما تا کنون نه تنها پژوهشها و فعالیتهای سیستماتیکی در این زمینه صورت نگرفته، بلکه حتی کودک کارگر در اماکن دولتی نیز به کار گرفته می شود و این امر نشان از بی اهمیتی این مسئله برای دولتها دارد

کودک کارگر جزئی از طبقه عظیم کارگر است اما با این تفاوت که کودک، کارگری است خاموش و به دلیل کودک بودنش توان اعتراض به حقوق پایمال شده اش را ندارد. پس این امر، وظیفه تمام انسانهای بشر دوست و کارگران برابری طلب و آزادیخواه است تا در صدد اعتراض به وضعیت اسفبار این کودکان ضعیف و مغموم بر آیند و حمایت از کودکان کار و خیابانی را خواستار شوند.

روز اول می روز جهانی کارگر، روزی که ما کارگران در سراسر جهان فریاد بر می اوریم و خواستار احقاق حقوق پایمال شده خویش می شویم و مبارزه خود را برای این خواست اعلام می داریم.

این روز بزرگ را باید به روز دادخواهی هزاران و میلیونها کودک کار تبدیل کرد. باید در این روز اعلام لغو کار کودک و ساماندهی به وضعیت کودکان خیابانی از شعارها و خواستهای اصلی ما کارگران گردد و خواستار ایجاد مکانیسم هایی شویم که هر چه سریعتر وضعیت نابسامان کودکان را تغییر داده و در صدد ایجاد یک دنیای کودکانه برای کودکان شود.

این روز باید به روز همبستگی جنبش اعتراض به وضعیت کودکان کار و جنبش کارگری تبدیل شود و همه با هم صدای خاموش کودکان کار را به گوش دولتها و تمام جهانیان برسانیم.

حضور گسترده تمام کارگران و مردم آزادیخواه و بخصوص فعالین عرصه دفاع از حقوق کودک برای پایان دادن به کار کودک در روز جهانی کارگر نشان از خواست مصمم و انسانیه آنان دارد. در این روز خواهیم گفت که برای ایجاد یک دنیای شاد و مرفه و خلاق برای کودکان حاضر به هیچ گونه تخفیف در خواستهایمان نیستیم.

منبع:
سایت اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار ( http://www.ettehade.com )