گزارش سوم

گزارش کوتاهی از تحصن پناهجویان سیاسی

و ملاقات آنها با اداره مهاجرت در استهکلم!

حدودا دو ماه از تحصن پناهجویان در وضعیت بد آب و هوا در چادری در مرکز شهر استهکلم می گذرد. در میان آنها خانواده هایی هستند که کودکانشان را نیز به همراه خود دارند، کودکانی که هر روزه شاهد دلهره و نگرانی پدران و مادرشان و آینده  خود هستند. کودکانی که شاهد اعتصاب غذای خانواده های خود و دیگر پناهجویان بودند و میدیدند  که هر روز تعدادی از آنها بی هوش شده  و به بیمارستان منتقل می شوند. یکی از پناهجویان نیز دهان خود را به عنوان اعتراض دوخته بود و این کودکان نظاره گر چنین صحنه های دلخراشی بودند. پناهجویان، هر روزه یا با مطبوعات گوناگون مصاحبه داشته اند و یا در تطاهراتهای علیه جمهوری اسلامی و علیه سیاست دست راستی دولت سوئد شرکت داشته اند و همه این فعالیتها به شیوه های گوناگون، عکس، فیلم، نوشته و غیره مکتوب شده است. این پناهجویان در همین مدت کوتاه نشان دادند که مخالف سیاسی جمهوری اسلامی بوده و هستند و خواهند بود، بنابر این بر گرداندن هر کدام از این پناهجویان به ایران مصادف است با شکنجه، زندان و اعدام و این اقدام یک حرکت به شدت غیر انسانی است و همچنین مغایر با کنوانسیون حقوق کودک و حقوق بشر میباشد. پناهجویان در طول این مدت از طرف نهادهای مدافع حقوق کودک و حقوق پناهندگی، احزاب، رادیوها، تلوزیونها و روزنامه ها  مورد حمایت قرار گرفتند.

در طول این مدت با توجه به تماسهای پی در پی تلفنی که با اداره مهاجرت داشتیم. موفق شدیم که  در سه مورد نمایندگان اداره مهاجرت را ملاقات کنیم. دفعه اول روز سه شنبه ۲۶ سپتامبر بود که خانم ورونیکا لیندستراند و آقای یوهان رام از چادر پناهجویان دیدن کردند و به سوالات و خواسته های آنان گوش دادند. پناهجویان منتظر پاسخ ماندند ولی جوابی از طرف اداره مهاجرت گرفته نشد. پناهجویان ناچار شدند دست به اعتصاب غذا بزدند. این مجموعه اعتراضات موجب شد که بالاخره از طرف اداره مهاجرت پاسخی داده شود مبنی بر اینکه هر کدام از پناهجویان فعالیتهای این مدت خود را مکتوب و برای اداره مهاجرت بفرستند تا از این طریق پرونده آنان باز شود  و پرونده هر کدام با توجه به فعالیتهای جدیدی که دارند مورد بررسی قرار بگیرد. این جوابی بود که اداره مهاجرت از ابتدای تحصن تا کنون به پناهجویان داده است.

روز ۷ اکتبر هیأتی به نمایندگی از پناهجویان، که شامل پنج نفر بودند از جمله، کریم شاه محمدی از طرف نهاد کودکان مقدمند، جعفر قادری، ریبوار و فریدون که پناهجو هستند و خانم ماریا ایویچ که وکیل می باشد با نمایندگان اداره مهاجرت خانم ورونیکا لیندستراند و آقای یوهان رام در سولنا ملاقات کردند. پس از یک ساعت و نیم بحث و گفتگو و سوال و جواب باز هم اداره مهاجرت یک جواب داشت که پرونده پناهجویان با فعالیتهای جدید و مکتوب برای اداره مهاجرت فرستاده شود و از این طریق پرونده های تک تک پناهجویان مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

بعد از این ملاقات، پناهجویان به تحصن خود ادامه دادند. ولی در وضعیت خیلی بدی به سر می برند و سلامتی هر کدام در معرض خطر میباشد. امکانات پزشکی هم به دلایل متعدد و از جمله به بهانه پایان یافتن اعتبار کارت  شناسایی این پناهجویان به آنان داده نمیشود. فریدون که لب خود را دوخته بود و بعد از آن صورتش از چند جا دچار عفونت شد، وقتی به بیمارستان مراجعه کرده بود به خاطر اینکه زمان اعتبار کارت  وی به پایان رسیده بود هیچ مرجعی در بیمارستان حاضر به رسیدگی و دادن دارو به وی نشد.

کریم شاه محمدی با پزشکان بدون مرز، پزشکان در دنیا و پزشک  صلیب سرخ تماس گرفت و در نهایت چند نفر از پناهجویان موفق شدند معاینه شده و یا دارو بگیرند و همچنین پزشکان در دنیا این امکان را هم دارند که برای گرفتن وکیل یا روانشناس کمک کنند.

با در خواست پناهجویان و با توجه به وضعیت بد سلامتی آنها، با اداره مهاجرت چندین بار تماس گرفتیم و اعلام کردیم که پناهجویان در یک وضعیت بد و غیر انسانی به سر می برند و لازم است آنها را ملاقات نمایند. اداره مهاجرت به این در خواست جواب مثبت داد و آقای یوهان رام روز چهار شنبه ۱۶ نوامبر به چادر پناهجویان آمد که چندین نفر از طرف نهادهای حقوق پناهندگی و کودکان، احزاب، و مطبوعات  در آنجا حضور داشتند . بعد از بحث و جدل طولانی و سوال و جوابها باز هم جواب نمایند اداره مهاجرت همین بود که پرونده پناهجویان با فعالیتهای جدید و مکتوب برای اداره مهاجرت فرستاده شود و از این طریق پرونده های تک تک پناهجویان مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کریم شاه محمدی در آخر اشاره کرد: "که تا کنون صدها سوال شده ولی شما فقط یک جواب داده اید که آنهم تکرار مکررات است. حتما پناهجویان هر کدام فعالیتهای خودشان را مکتوب و برای اداره مهاجرت خواهند فرستاد ولی نگرانی این پناهجویان این است که باز هم وضعیت آنها با توجه به همه این فعالیتهایی که داشته اند درک نشود و پاسخ رد بگیرند در صورتی که هیچ کدام از پناهجویان راه بر گشت ندارند." کریم شاه محمدی در ادامه گفت: درخواست ما این است که شما تعدادی از اسناد موجود را  به اداره مهاجرت ببرید و ما امیدواریم این شرایطی که پناهجویان دارند برای شما قابل درک باشد. "

در آخر دو نفر از پناهجویان اسناد مکتوبی از نامه احزاب گرفته تا، ۶۷۰۰۰ امضا و نامه های عمومی که خودشان نوشته بودند که حدودا چند کیلو می شد را تحویل آقای یوهان رام دادند و گفتند این جزیی از فعالیتهای ما می باشد و فعلا اینها را با خودتان ببرید  و بعدا هم هر کدام از ما هم، دیگر فعالیتهای خود را جمع آوری کرده و آن را مکتوب برای اداره مهاجرت خواهیم فرستاد.

در پایان این گزارش لازم است اشاره کنم که اکثر پناهجویان از طرف اداره مهاجرت وکیل ندارند و خودشان با این وضعیت بد مالی مجبور شده اند وکیل بگیرند و چند نفر از پناهجویان با خانم ماریا ایوچ که وکیل می باشد در تماس هستند که کارشان را پیگیری کند.

کریم شاه محمدی از طرف

نهاد کودکان مقدمند- استهکلم

2011-11-20