|
 علیرضا نو رسیده ما را نیامده از میان ما بردند! پنجشنبه گذشته عليرضا همراه با پدرش براي شركت در چهلم روز جان باختگان سركوب های اخير به بهشت ندا رفته بودند در هنگام بازگشت لحظه اي دست عليرضا از دست پدرش جدا مي شود، در اين هنگام دست او از زندگي كوتاه مي شود عليرضا بر اثر اصابت ضربه ي باتوم كه به سرش خورد دچار خونريزي مغزي شده و كشته می شود. عليرضا فقط 12 سال سن داشت. خانواده عليرضا بعد از 4 روز بالاخره ديروز توانستند جنازه او را از پزشك قانوني تحويل بگيرند. حکومت جنایت پیشه جمهوری اسلامی کودکان را گاهی از جوخه های اعدام آویزان میکند و گاهی در خیابان با ضرب و شتم از آنها قربانی می گیرد. جمهوری اسلامی دیگر بودن اش برای تک آدم شریفی در دنیا غیر قابل تحمل شده است. تنها این حکومت های سرمایه داری که خطر انقلاب را دیده اند از ترس نظام اشان در گوشه ای از دنیا در حالی که دولت مسئول قتل علیرضا را برسمیت می شناسند خود قتل را تنها خشونتی غیر ضرروی اسم گذاری می نهند. آنرا خشونت و نه جنایت اسم گذاری میکنند که بتوانند کلا سر موقع انقلابی انسانی که برای اتمام این جنایت ها که آنرا هم خشونت نامیده را عقب برانند. چطور حکومت ها حاضر می شوند چنین شنیع حتی از جان کودکان بگذرند، و چنین بی اعتنا به فجایعی که در ایران می گذرد بی اعتنا بوده آنرا مسائل داخلی بنماند؟! آری این تضاد میان آمال و آرزو ها و شرف مردم دنیا با حکومت هایشان را نشان میدهد. مردم دنیا علیرضا ها، اشکان ها، سهراب ها، امیر امر اللهی ها، بهنام زارع ها، رضا حداد ها و غیره و غیره را فرزندان خود می دانند. با بیشترین همبستگی ها خواستار سرنگونی این رژیم صفاک جنایت پیشه جمهوری اسلامی برای دفاع از انسانیت خودشان برای همیشه هستند! دیگر آدمی در دنیا چه در ایران و خارج از ایران یافت نمی شود که بدون درنگی تفکر خواستار مرگ این رژیم نشود! در آخر به پدر و مادر علیرضا و علیرضا هایمان از صمیم قلب تسلیت می گوییم. همه نزدیکان قربانی ها نو رسیده امان را که نیامده از میان ما رفتند را در آغوش گرم می گیریم! و با اطمینان میگوییم که مردم ایران و جهان همه شما ها را در آغوش خود قرار می دهند و در غم همه شما شریک اند. این ندای انسانیت و زندگی است که همه جا طنین انداز شده است! زنده باد انسانیت کودکان مقدمند،کانادا 4 اوت 2009 13 مرداد 1388
|
