نبايد بگذاريم روانداى ديگرى تكرار شود

امير توكلى

   در طى چند روز گذشته وضعيت در كشور كنگو بطرز وحشتناكى وخيم شده است. دستجات مسلح، اوباشانى كه چه در دولت و چه در قبيله ها و جنگل ها بيرحمانه به دنبال خونريزى و اعمال قدرت در منطقه هستند چنان وضعيتى را بوجود آورده اند كه منجر به فرار صدها هزار كودك و بزرگسال از كنگو گرديده است.

   طبق آمارها نتيجه اين زورآزمايى ضد انسانى مهاجرت بيش از يك ميليون از ساكنين كنگو به مناطق امن تر است. انسانهاى فقيرى كه حتى در خانه خود گرسنه و مريض هستند مجبور به فرار از زير همين سقفهاى پوشالى هستند كه تمام عمر براى خود تهيه كرده بودند.

   سازمانهاى بين المللى مى گويند كه بيش از شصت درصد از پناهجويان كنگويى از كودكان خردسال تشكيل گرديده است. يعنى بيش از ششصد هزار كودك با پاى برهنه، بدون هيچ پوشش مناسبى، گرسنه، مريض و در موارد بسيار زيادى به تنهايى در مناطق مختلف و در اردوگاهها سرگردانند.

سازمانهاى بشردوست هشدار داده اند كه بدون كمكهاى فورى يك فاجعه انسانى در حال وقوع است. دهها هزار كودك بدون سرپناه، بدون غذا و آب رها شده اند. كودكان بسيارى آنچنان ضعيف و نحيف شده اند كه بدنشان توانايى مقابله با هيچ بيمارى را ندارد. ده درصد از كودكان فقط پوست و استخوان شان مانده است و در حال مرگ هستند. بيمارى هاى مالاريا و اسهال در اردوگاههاى پناهندگان رواج پيدا كرده است و اكثر كسانى كه از طرف سازمانهاى بين المللى در اردوگاهها بودند اين اماكن را ترك كردند.

روانداى دومى در حال شكل گيرى است، يك قتل عام ديگر در شرف وقوع است. و اينبار نيز همچون قتل عام رواندا در سال ١٩٩٤ كه بيش از ٨٠٠ هزار انسان كشته شدند، با سكوت دولتمرادن چه در اروپا و چه در آمريكا مواجه ايم. اين سياستمداران وقت براى جلوگيرى از اين فجايع ندارند. در واقع خود مستقيم و غير مستقيم در بوجود آمدن چنين رقابتهاى محلى نقش داشته اند و منفعتى را در آنجا جستجو مى كنند.

اين وظيفه همه ما انسانهاى شرافتمند استكه در برابر اين جنايت سازمانيافته سكوت نكنيم. به هر شكلى كه شده است وضعيت خطير كودكان در كنگو را به گوش همگان برسانيد، ما نبايد بگذاريم روانداى ديگرى تكرار شود.