۲۰۰ مورد کودک آزاری ۴۸ درصد از کودکان قربانی شده مورد آزار جسمی ، ۴۹ درصد مورد آزار عاطفی ، ۱۳ درصد مورد آزار جنسی ،   ۲۰ درصد مورد بهره کشی اقتصادی. ۱۲ درصد  محروم شده گان از تحصیل. ۴۱ درصد آزاردهندگان پدر کودک ، ۲۸ درصد مادر کودک ، 7 درصد نامادری، 6 درصد همسايه ،4 درصد اقوام ،4 درصد افراد غريبه ،3 درصد کادر آموزشی، 3 درصد کادر بيمارستان،2 درصد ناپدری و2 درصد کادر زندان بوده اند. ۳۰ درصد از کودکانی که مورد آزار قرار گرفته اند، در خانواده هايی به سر می بردند که تجربه اعتياد و مصرف مواد مخدر دارند، و در ۴۰درصد خانواده ها اختلاف شديد خانوادگی، ۴۰ درصد فقر ، ۳۱ درصد بر اثر طلاق ، و در9 درصد خانواده ها هم،درگذشت والدين..ميانگين سنی کودکان آزارديده ۱۰ تا ۱۲ سال  و ۴۸ درصد از کودکان پسر و ۵۲ درصد دختر بوده اند. کريستين سالازار فولکمن، نماينده يونيسف، صندوق حمايت از کودکان سازمان ملل متحد در ايران، در کنفرانسی مطبوعاتی اعلام کرد «در سال ۸۵ حدود ۲۷۰۰ کودک زير ۱۵ سال در اثر سوانح رانندگی در ايران جان خود را از دست داده اند و تقريباً ۹۵ هزار کودک و نوجوان زير ۲۰ سال مصدوم  و مجروح شدند.»

شمار کودکان کار که به دليل مسايل خانوادگی، و بر عهده داشتن بخشی از در آمد در خانوارها فقير به کار می پردازند روز به روز افزوده می شود.در همين خصوص مرکز آمار ايران خبر داده که بنابر آخرین آمارگيری انجام شده در سال ۸۵  « از مجموع ۱۳ ميليون و ۲۵۳ هزار کودک در رده سنی ۱۰ تا ۱۸ سال کشور، ۳ ميليون و ۶۰۰ هزار کودک خارج از چرخه تحصيل ، و  یک ميليون و ۷۰۰ هزار کودک به صورت مستقيم درگير کار بوده اند.» اين گزارش می افزايد که ۹۱۵ هزار کودک ايرانی نيز با عنوان «کودک خانه دار» از سوی مرکز آمار ثبت شده اند.  بنابرهمين آمار  حدود دو ميليون و ۷۰۰  هزار کودک در ايران به کار مشغولند.   ۶۵ درصد کودکان ايرانی «توهين و تحقير را در خانه يا مدرسه» تجربه کرده اند، و ۳۹ درصد کودکان نيز تنبيه بدنی شده اند. کودکان  بازمانده از تحصيل در ايران سه ميليون و ۵۰۰ هزار نفر اعلام شده است.

بطور یقین آمار فوق هنوز از بیان دقیق و واقعی تعرضی که به جسم و جان و زندگی کودکان در ایران اعمال می شود عاجز است چرا که ارقام بالا را بیشتر از اینها باید محسوب کرد. از یک سو ی دیگر این آمار هنوز کودکانی را که در کوره پزخانه ها، قالی بافی ها، کودکانی که در زباله ها به جمع آوری خوراکی یا وسایل قابل فروش مشغولند اشاره ندارد.

در کنار این وضعیت و این شرایط جهنمی که به زندگی کودکان تحمیل شده است، جنبش دفاع از حقوق کودک در ایران و در قلب جامعه مدتهاست حضور دارد. گرامیداشت روز جهانی کودک در شهرهای مختلف ایران و در مراسمهای متنوع کوچک و بزرگ دیگر، بر این واقعیت انگشت گذاشت که نمی خواهد این بربریت علیه کودکان را بپذیرد. ارج و احترام گزاشتن به حقوق کودک در این چند روز و در سالهای قبل نشان می دهد که این خواست جامعه و هزاران و میلیونها انسان در ایران است. حرمت، ارزش و احترام به حقوق کودک، در صدر قرار گرفتن شان و جایگاه میلیونها کوچولوی بی دفاع آن تصویری است که جامعه تشنه آن است. شعار، خواست، مطالبات و قظعنامه های صادر شده در روز جهانی کودک،  بدرست انگشت اتهام را رو به نظام سرمایه داری اسلامی حاکم بر جامعه ایران  نشانه گرفته است. بانی و مسبب اصلی این همه فجایع و وحشی گری علیه کودکان و کل جامعه، همین نظام و همین رژیم است. باز گرداندن زندگی واقعی و طبیعی برای کودکان، تنها با بزیر کشیدن حکومت خدا، اسلام و سرمایه در ایران ممکن است .

نهادها و فعالین مدافع حقوق کودک و همچنین بزرگسالانی که در این حرکت سهیم و دخیل بودند، تلاشهای تحسین برانگیزی از خود نشان دادند، جا دارد به همه آنها تبریک و خسته نباشید گفت. اما جامعه تشنه آزادی، جامعه تشنه امنیت، رفاه، آسایش، شادی، خلاقیت برای کودکان و کل جامعه، به این حد از تلاش و دستاورد قانع و راضی نیست. باید و می توان دفاع از حقوق کودک را به جنبشی عظیم و قدرتمند تبدیل کرد. این یک ضرورت و یک نیاز واقعی جامعه امروز در ایران است. سران ریز و درشت، انگل و مفت خور این حکومت نه تنها بی مسئولیتی بلکه تباهی مطلق را به زندگی کودکان اعمال کرده اند. در چنین شرایطی است که  تمامی انسانهای آزادیخواه و برابری طلب، کمونیست و سوسیالیست، سکولار و هر انسان شریفی، در قبال اوضاعی که  مناسبات سود، سرمایه و مذهب بعنوان سمی به زندگی کودکان تحمیل کرده  است باید خود را مسئول بدانند و برای بهبود وضع کودکان، دفاع از حقوق کودک را در ابعادی میلیونی در جامعه ایران همه گیر کنند.

رور جهانی کودک در ایران نشان داد که عزم جزم کرده است تا به مصاف با جهنمی که برای کودکان مهیا شده است بطور جدی تری قدم بگذارد  و در قطعنامه هایشان فریاد زدند که اعدام و اعدام کودکان ممنوع، فریاد زدند که یک زندگی شایسته و انسانی حق مسلم و بی چون و چرای کودکان است.جنبش دفاع از حقوق کودک  در روز جهانی کودک اعلام کرد که امروز دیگر درد کودکان را و بانی این درد را می شناسد. گامهای بلند دیگری باید برداشت که یکی از این گامها ایجاد نهاد و سازمانهای متعدد و مدافع حقوق کودک و برای گسترش یک جنبش عظیم و قدرتمند در دفاع از حقوق کودک بعنوان یکی از مهمترین معظلات امروز در ایران است.