به پیشواز روز جهانی كودك
در ایران برویم!
روز جهانی كودك در راه است. باید به استقبال آن رفت! این
روز را با شكوه تمام برپا كرد تا احترام به حقوق كودك را رواج و تقویت
كرد. تا رعایت حق او را الزم كرد. تا رفاه و شادی كودك را تامین كرد. با
برپا كردن راهپیمایی٬ اجتماعات٬ فستیوال٬ كنفرانس و حتی گردهمایی وسیع در
پارك و مراكز تفریحی این روز را باید گرامی داشت و با تاكید بر حق كودك و
سعادت آن كودكان را مقدم دانست.
این روز را باید به روز كیفر خواست همه كودكان كار٬
كودكان خیابانی٬ كودكان گرسنه و بی سرپرست٬ كودكان بدون تحصیل٬ بدون مسكن
و یا با كمترین امكانات درمانی و بهداشتی٬ كودكانی كه در تجارت كثیف سكس
از آنان استفاده میكنند٬ كودكان دختر و همه بچه هایی كه از فقر و بیحقوقی
رنج میبرند٬ بدل كرد.
در این روز در همه جا باید اعلام كرد هیچ كودكی نباید
آزار جسمی و روحی ببیند٬ كتك بخورد٬ بخاطر دختر بودن مورد تحقیر قرار
گیرد و یا كار خانگی بر او تحملی گردد و یا حجاب بر سر او كنند. نباید
كودكان را به خاطر خلاف و رفتار غیر قانونی به زندان انداخت و یا محكوم
به اعدام گردد. هیچ كودكی نباید به سربازی گرفته شود و یا مورد دست
اندازی نهادهای مذهبی قرار گیرد و یا بخاطر معلولیت جسمی و ذهنی در
محرومیت بسر برد.
در جمهوری اسلامی با قوانین مذهبی و ضد كودك آن٬ ستم و
بی حقوقی كه كودكان متحمل میشوند ابعادش بسیار وسیع و وحشتناك است. در
ایران همه ما شاهد آن هستیم كه كودكان٬ این عزیزان بیدفاع٬ در چه جهنمی
بسر میبرند. چگونه بطور سیستماتیك چه از طریق دولت و چه از طریق جامعه
بر كودكان خشونت و آزار روا میشود. میلیونها كودك فقیر٬ بی سرپرست٬ آواره
خیابانها و
گرسنه كه طعمه باندهای سیاه بیگاركشی٬ گدائی و یا تجارت سكس قرار میگرند
در ایران وجود دارد. به همین تعداد كودك بخاطر تامین خانواده تهیدست خود
بجای رفتن به مدرسه و یا بازی كردن در پاركها و مراكزی تفریحی مجبور
هستند در كارگاهها و دیگر مراكز كاری كه حداقل ایمنی و بهداشت در آن
رعایت نمیشود با دستمزدههای بسیار ناچیز كار كنند. میلیونها كودك از
امكانات تحصیلی محروم هستند و یا در مدارسی با پایین ترین امكانات
آموزشی٬ ورزشی و استاندارهای بهداشتی به تحصیل مشغولند. هزاران كودك
مهاجر افغانی كه هویتشان حتی به رسمیت شناخته نشده است٬ با محرویتهای غیر
قابل وصف است در بیغوله ها بسر میبرند. هزاران كودك بخاطر تغذیه بد
مادران و یا كمبود دارو و بهداشت در هنگام بارداری یا زنده بدنیان
نمیایند و یا بیمار و با نقضهای جسمی و ذهنی پای بدنیا میگذارند و این
كودكان از كمترین شانس برای بقا و یا كمترین امكانات برای غلبه بر
ناتوانیهای خود برخوردارند. كودكان دختر چه در خانواده و چه در جامعه در
یك شرایط بسیار تبعیض آمیز و نابرابر بسر میبرند. بیشتر از كودكان پسر
از رفتن به مدرسه محرومند. بیشتر مجبورند در كار خانه و بچه داری سهیم
شوند و آزار جسمی و روحی بیشتری را متحمل میشوند و یا بیشتر از بازی و
تفریح مرحوم میگردند. در سنن بسیار پایین٬ تا مرز ۹ سالگی٬ مجبورند تن به
ازدواج دهند٬ در مقیاس بسیار وسیعتری مورد تجاوز جنسی قرار میگرند.
به این شرایط غیر انسانی باید پایان داد و میتوان پایان
داد. كودكان نمیتوانند از حقوق خود همجانبه دفاع كنند و این یك مشخصه
كودك است. این بار انسانی و كودك دوستانه به دوش ما بزرگترهای است. این
وظیفه ما انسانهای مدافع حقوق كودك و نهادهایی طرفدار زندگی مرفه و شاد
برای كودكان است كه سعادت و خوشبختی كودكان ما را تامین و تضمین گردد.
روز كودك از این بابت میتواند روزی باشد كه در آن پیام یك زندگی شاد و
شكوفا به فرزندان مان بدهیم. روزی باشد كه در آن اعلام كنیم حقوق انسانی
كودك بر مبنای استانداردهای پیشرفته جهان باید برسمیت شناخته شود و همین
امروز به جریان افتد. روز جهانی كودك بطور گسترده گرد آئیم و كودكان ما
را هم با خود بیاوریم و اعلام كنیم رفاه و سعادت كودك٬ مستقل از وضعیت
خانوادگی با جامعه است. منفعت كودك بر هر ملاحظه اقتصادی٬ فرهنگی٬ سیاسی٬
مذهبی و ملی مقدم است٬ چرا كه كودكان مقدمند.
كودكان مقدمند
سوم اكتبر ۲۰۰۶
.
