اول ماه مه را باید به روز
كیفر خواست علیه استثمار كودكان تبدیل كنیم!
اول ماه مه روز جهانی كارگر٬ روز همبستگی بین المللی
كارگران در مبارزه برای یك دنیا آزاد و برابر است. در این روز دنیا شاهد
مارش كارگران در خیابانها در اعتراض به فقر و ستم كشی٬ در اعتراض به
محرومیتها و بیكاری و بی مسكنی٬ در اعتراض به شرایط اختناق و دیكتاتوری و
عدم برخورداری از حق تشكل و اعتصاب است. این روز روز اتحاد كارگر در یك
مبارزه واحد برای پایان دادن به همه مصایبی است كه نظام ناعادلانه سرمایه
داری برای بشریت آفریده است. این روز در عین حال روز فراخوان كارگر برای
پایان دادن به شرایط غیر انسانی است كه به كودكان در سطح جهان میرود.
بر طبق آمار سازمان ملل 246 میلیون کودک در دنیا کار می
کنند و وحشتناکتر از این، 73 میلیون از این کودکان زیر ده سال سن دارند.
یک میلیون از کودکان در معادن سرد و نم آلود و خفه کار می کنند. هر ساله
22 هزار کودک در حین کار در سراسر دنیا، جان خود را از دست می دهند. بكار
كشیدن كودكان در كارخانه ها و كارگاهها در مقیاس میلیونی و تحمیل شرایطی
كه حتی كمر بزرگسالان را نیز خورد میكند٬ ننگ بزرگی است بر پیشانی سرمایه
داری. و این وظیفه طبقه كارگر است كه به این تجاوز و توحش پایان دهد.
نجات كودكان از جهنمی كه مشتی سودجو و بیرحم آفریده اند٬ امر طبقه كارگر
است و روز جهانی كارگر میتواند و باید در عین حال روز كیفرخواست علیه
پرپر شدن این موجودات كوچك گردد.
پایان دادن به استثمار كودكان یك امر فوری بشریت مترقی
است. روز جهانی كارگر بعنوان سمبل اعتراض و عزم آن باید همچون اهرمی در
خدمت پایان دادن به این رنج جانكاه كودكان بدل گردد. برخورداری از یك
زندگی شاد٬ ایمن و خلاق حق كودكان است و طبقه كارگر در این میان بیشترین
وظیفه را در جهت تحقق آنها بعهده دارد. ممنوعیت كار حرفه ای كودكان زیر
۱۶ سال خواستی است كه باید در همه تظاهراتهای اول ماه مه چون شعاری اساسی
بر پرچمها حك شود. این هم وظیفه انسانی طبقه كارگر است و هم نشان از
پیشتاز بودن او در امر رهایی كل جامعه است.
زنده باد اول ماه مه٬ روز
جهانی كارگر
نابود بود كار حرفه ای
كودكان
كودكان مقدمند
۲۷ آوریل ۲۰۰۶
