مصاحبه با هما ارجمند درباره کنفراس «کودکان مقدمند»   کودکان مقدمند: کنفرانس کودکان مقدمند برگزار شد، در گزارشى که در شماره قبل نشريه چاپ شد، کنفرانس پر بار و موفق ارزيابى شد. خواستم نظر خود شما را بدانم آيا به انتظاراتتان با برگزارى اين کنفرانس رسيديد؟ بعد از اين کنفرانس نهاد «کودکان مقدمند» در کنار فعاليتهاى روتين خود، چه برنامه هاى ويژه اى را دنبال خواهد کرد؟   هما ارجمند: همانطور که در گزارش مان گفتيم يک کنفرانس موفق و پر بارى داشتيم. به اين معنى که تعداد قابل توجه اى از فعالين و صاحب نظران در امور کودک را زير يک سقف جمع کرديم توانستيم نظرات و ايده هاى آنها را بشنويم، درک و تبيين خود از معضلاتى که کودکان با آن مواجهه اند را ارائه دهيم، يکبار ديگر نشان داديم که يک تشکل جدى در دفاع از حقوق کودک موجود است و آنرا بيش از گذشته به جامعه شناسانديم. بايد توجه داشته باشيم که ما به يک معنى تشکل تازه تاسيسى نيستيم و اين هم اولين کنفرانس ما نبود. خود کنفرانس با برنامه هاى متنوع هنرى، آموزشى و فرهنگى يک اجتماع زنده و پر تحرکى بود که نشان از قابليتهاى فعالين و مبارزينى در عرصه حقوق کودک داشت که در نهاد کودکان مقدمند گرد آمده اند.برجسته ترين مباحثى که در اين کنفرانس مطرح شد: مسئله تجارت سکس کودکان، مسئله مولتى کالچراليسم و نقش مذهب در اعمال بى حقوقى به کودکان، وضعيت بى حقوقى و رنجى که به کودکان در ايران ميرود و غيرو طرح شد که خود ميتواند مبناى سياسى و نظرى بسيار راديکال و انسانى هر نهاد و سازمان مدافع حقوق کودک در هر نقطه اى از دنيا قرار گيرد. به اين معنى اين کنفرانس با اصرار بر ايده جهانشمول بودن حقوق کودک، با تاکيد بر مقدم بودن حقوق کودک جدا از هر ملاحظه اقتصادى، فرهنگى، ملى و مذهبى و.. با نگاه کاملا انسانى، تماميت خواه و راديکال خود به مسئله کودکان يک کنفرانس کاملا متمايزى بود و به اين اعتبار قابل ارج و تاسى جستن از آن آست. همچنين در اين کنفرانس ما سرآغاز يک نقد وسيع به کنوانسيون حقوق کودک سازمان ملل را شروع کرده ايم که خود ميتواند به جا اندختن يک بيانيه بسيار مترقى و انسانى بعنوان آلترناتيو در سطح جهانى بيانجامد.ديگر آن که در همين کنفرانس به يک معنى دور جديدى از فعاليتهاى خويش را آغاز کرده ايم و آن فعاليت در شکل کمپينى است. سازمان دادن کمپينهاى قدرتمند اجتماعى جهت دفاع از حقوق کودکان ابزار اساسى ما جهت اعمال فشار به دولتها در رعايت حقوق کودک و سلامتى و امنيت آنان در هر جايى که زندگى ميکنند، است. در اين کنفرانس قدم اول در بهره گيرى جدى از اين ابزار را گذاشتيم. بطور مشخص ما کمپين حمايت از پناهندگان ردى و مواجهه با خطر ديپورت که فرزندانشان به بيمارى روحى "آپتى" دچاراند را در همين کنفرانس اعلام کرده ايم و مصصم هستيم که نه تنها تامين سلامتى اين کودکان را به دولتها پناهنده پذير تحميل کنيم بلکه خانواده هايى که فرزندانشان به اين بيمارى مبتلا هستند را نيز هر چه سريعتر بعنوان پناهنده بپذيرند. ديگر آن که خود ما فعالين متشکل در کودکان مقدمند نيز اين شانس را داشتيم چه در طول سازمان دادن اين کنفرانس و چه در هنگام برگزارى آن از هم بيشترين شناخت را کسب کنيم و به اين اعتبار زمينه هاى هر چه بيشتر کارهاى بزرگتر در مقياس اجتماعى را بريزيم و اين خود دستاورد مهم براى ما و کلا فعالين حقوق کودک است.اما اينکه از اين پس نهاد کودکان مقدمند چه اولويتهاى در پيش روى خويش دارد، بايد بگويم خود اين کنفرانس بنا به طبيعت اش چون که کنفرانس باز و عمومى بود کارى به اين نداشت که دور آتى فعاليتهاى ما را تصوير کند و يا قدمهاى بعدى ما را تعيين نمايد و غيره.. . و به اين معنى اولويتهاى جديدى را پيش روى ما نگذاشته است. ولى همه ما معتقد هستيم براى اينکه به يک گروه جدى در زمينه حقوق کودک بدل شويم براى اينکه بتوانيم تاثير تعيين کننده اى در وضعيت کودکان چه در ايران و چه در مقياس بين المللى داشته باشيم، بايد به يک اهرم فشار بدل شويم بايد اهداف و سياست ما شناخته شود بايد در مسائلى که به کودکان برميگردد دخالت فعال داشته باشيم و بايد کار کمپينى را بطور جدى امر خود بدانيم و غيره.. ديگر اين که در اين دوره روابط مان با فعالين حقوق کودک در ايران را بايد گسترش و تحکيم کنيم. در اين کنفرانس ما چندين پيام از ايران داشتيم که باعث مباهات ما بود که دوستان ما در ايران به فکر ما هستند و فعاليتهاى ما را تعقيب ميکنند. اين لازمه اش اين است که در امور مربوط به کودکان در ايران بايد دخالت بيشترى داشت، کمپينهاى زيادى را در دفاع از حقوق کودکان در ايران به پيش برد و حمايتهاى بين المللى از حرکتهاى حق طلبانه اى که توسط نهادها و فعالين حقوق کودک صورت ميگيرد را سازمان داد. از نظر اهداف و مطالبات در زمينه حقوق کودک در بين اين فعالين ناروشنيهاى وجود دارد بايد در اين رابطه مباحث و جدلهاى مختلفى را راه انداخت. کودکان مقدمند هم اکنون برنامه هاى تلويزيونى رو به ايران دارد قصد داريم اين برنامه ها را تنوع بخشيده و حتى بيشتر کنيم. ديگر آن که طرح پيشنهادى بيانيه حقوق کودک را داده ايم ولى دنياى از کار هست که بايد حول آن انجام بگيرد. اولا بايد در خود نهاد ما با توجه به همه اصلاحيه ها و يا پيشنهادات ارائه شده به تصويب برسد. ثانيا بايد به چندين زبان ترجمه شود و ثالثا حول آن بايد به بحثهاى جدى در سطح جامعه پرداخت تا بطور واقع به يک آلترناتيو بدل گردد. نشريه ما بايد از حالت بيشتر خبرى بدر آيد و به جزئى از يک فعاليت کمپينى تبديل گردد. بايد دفاتر ما در سطح اروپا و آمريکاى شمالى هر چه سريعتر ايجاد و شروع به کار کنند و روابط با نهادها و سازمانهاى مدافع حقوق کودک در اين مقياس ايجاد و گسترش يابد. به اين معنى کوهى از کار مقابل ماست که اميد من اين است بعد از اين کنفرانس موفق بتوانيم با تمام نيرو به سراغشان برويم و به سرانجامشان برسانيم.   دوم مارس ٢٠٠٥