ترجمه فارسی نوشته فریده آرمان
کمونیست و چهره شناخته شده مدافع حقوق زنان در روزنامه جنوب سوئد
به تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶
مقدمه از مسئول صفحه "کلام"
روزنامه جنوب سوئد بر نوشته فریده آرمان-
خاانواده ها٬ خویشاوندان و دیگر
اعضای خانواده برای گریز از پذیرش مسئولیت اعمال خود دختران جوان را
مجبور به خودکشی می کنند. این حرفی است که فریده آرمان می نوسید. موضوع٬
پروبلماتیک قتل های ناموسی است و نویسنده خواستار آن است که دولتهای غربی
از سیاست مماشات جویانه تاکنونی خود دست بردارند.
سیاستهای
مماشات جویانه از زنان قربانی می گیرد!
نوشته فریده آرمان- مسئول کمپین
بین المللی دفاع از حقوق زنان ایران در شهر مالمو
اخیرا فاجعه بزرگی در سوئد افشا
شده است. قتل های ناموسی شکل جدیدی به خود گرفته است. دختران جوان از طرف
خانواده ها و بستگانشان مجبور می شوند که با پرتاب کردن خود از بالکن
خانه ها دست به خودگشی بزنند تا "ناموس خانواده را لکه دار" نکنند. این
شیوه جدیدی برای انجام قتل های ناموسی است تا مرتکبین به این فتل ها از
مجازات رهایی یابند.
زمانی که که تفاوت فاحشی میان
الگوهای ارزشی والدین و دختران جوان وجود دارد٬ نتایج ناگواری رخ می دهد.
اعتقاد به باورهای مردسالارانه٬ سنتهای عقب مانده که با مذهب نیز آمیخته
شده است و فشار گروهی و اطرافیان شرایطی را بوجود می آورد که زمینه ساز
قتل های ناموسی می گردد. پدر٬ بردار و گاه مادر به قاتل و یا همدست قاتل
تبدیل می شوند. تصور اینکه خانواده ای با فرزند خود چنین رفتاری داشته
باشد چنان بدور از انسانیت است که حتی باورکردنش تکان دهنده است. ولی این
حقیقت دارد. در قرون وسطی زنان را به جرم "ساحره بودن" می سوزاندند و در
قرن بیست و یکم دختران جوان را در سوئد٬ کانادا٬ انگلستان٬ آلمان و...
بدلیل اختیار نرم دیگری از زندگی وحشیانه به قتل می رسانند.
سرنوشت انسانها را در گتوهایی که
برایشان ساخته اند بدست امامان٬ مفتی ها و مرتجعینی سپرده اند که تحت
عنوان "هویت خودی" کثیف ترین باورها را نمایندگی و اعمال می کنند.
دخترانشان را در سنین پایین به "خانه شوهر" می فرستند. در مدارس مذهبی به
کودکان از همان سنین کودکی رسم اعمال تبعیض بر زنان را می آموزند.
حجاب، سمبل آپارتايد جنسى و تحقير و بيحقوقى زن، به سر دختر بچه ها می
کنند، و در عوض شنا٬ رقص٬ موسيقى و آموزش جنسى را از آنها سلب می کنند.
از نظر من یک شرط مهم برای پایان دادن به قتل های ناموسی
در هر شکلش٬ مبارزه قاطع با سیاستهای مماشات جویانه دولتهای غربی در قبال
مرتجعین مذهبی و مدافعین باورهای پوسیده و مردسالارانه است. از نظر من
جامعه باید از جریاناتی قاطعانه حمایت کند که ارزشهای انسانی و مدرن را
نمایندگی می کنند و نه امامان و مساجد و کهنه پرستان! باید حجاب اجباری
برای دختران زیر ۱۶ سال را ممنوع اعلام کرد. باید به کار مدارس مذهبی که
از همان سنین کودکی افکار زن ستیزانه را درمغز کودکان فرو می کنند٬ خاتمه
داد. باید خواهان مجازات كسانى شد كه به بهانه فرهنگ اسلامى مانع ورزش و
تفريحات كودكان ميشوند. باید خواهان قطع فوری هرگونه سوبسيد و کمک دولتى
به موسسات، نهادها و سازمانهاى مذهبى شد.
