کودکان ونقش مذهب و سنت و ناسيوناليسم   نگاهى به زندگى کودکان در ايران بياندازيم ، نگاهى به چهره هاى رنجور و عصبى آنها بياندازيم ، مجله هل روزنامه ها را ورق بزنيد چرا کودکى که در ايران متولد مى شود و رشد مى کند هيچ شباهتى به چهره معصوم و ظريف کودکانه ندارد هيچ خبرى از خنده و شادى در چهره کودکان نيست و آنچه که ميبينيد قصه و ماتم و نگرانى است . ترس موجاموج در چهره يک کودک خوانده مى شود دنياى کودکانه او را به يغما برده اند ، شادى اش را گروگان گرفته اند و هر آرزويى را در زندگى او مخدوش کرده اند . کودک ١٦ ساله در ايران با تينر خود سوزى مى کند و آن چيزى که از او باقى مى ماند تلى از خاکستر است . دختر ١٠ ساله در ايران احساس پيرى مى کند در ايران اگر از کودکى بپرسى آرزويت چيست جواب شما را با يک لبخند تلخ مى دهد و مى گويد   مرگ !   از به جاى بيان آرزوى دنياى زيبا و شادش مرگ را مى خواهد چرا!!!   براى اينکه از شر اين دنياى کثيف و قوانين و مناسبات ضد انسانيش رها شود چرا که ديگر تحمل و تاب اين همه رنج و بد بختى و مصيبت را ندارد بدن نحيفش طبع کودکانه ندارد.   ذهنش ديگر پذيراى اراجيف و خرافات مذهبى نيست . هيچ مرجعى در اين جامعه از او حمايت که نمى کند هيچ بلکه حق را به کودک آزاران مى دهد کودک آزارى در اين جامعه خود قانون است .مذهب و قرآن واسطه اى است براى ناسيوناليسم ، فاشيست ايران که کودک را به هيچ حساب نمى کند،   اين جمله ها براى همه آشناست   بزرگترى گفتند و کوچک ترى گفتند، کودک بايد به بزرگتر احترام بگذارد ، به چه دليل من نمى دانم ، پدر يا مادر اگر کودک را کشت نبايد اعتراض کرد اينها واژه هايى است که روز مره کودک است آن هم در نرم ايرانيش مى شنود و تنها شنيدن نيست بلکه ضربه آن را بايد با کمر بند تحمل کند در اين فرهنگ منحط عقب مانده قرون وسطايى پدر و مادر صاحب کودک هستند که اين در ايران به والدين اطلاق مى شود . يا شايد شما شنيده باشيد که از بچه اى ميپرسند تو صاحب ندارى !!!   اين جملات عقب مانده حاکى از فرهنگ مالکيت فئودالى و سرمايه دارى در ايران است و هيچ رنگ و بويى از نرم هاى دنياى متمدن نبرده است . روى ديگر که فرهنگ کثيف ناسيوناليسم بر طبل آن مى کوبد ناموس پرستى است ، مسابقه در حماقت ، اينجا افتخار است اگر کودک دختر را محدود کنى اگر زير چشمهاى او را با مشت و لگد سياه کردى و آن وقت بادى در قبقبه مى اندازد که خوب مرد است ،غيرت دارد ، تا چه اندازه حماقت ، ننگ بر اين اصول عقب مانده فئودالى که هنوز قويا در جامعه ايران خود نمايى مى کند و هر روز جان کودکان زيادى را مى گيرد.   زهراى ٩ ساله هنوز در ياد همه ماست ،که پدرش از را کشت و جلوى چشم مادرش در باغچه خانه او را خاک کرد.مصيبت ديگر که زندگى کودک در ايران را به جهنمى طاقت فرسا بدل کرده است افيون و هيولاى خونخوارى به نام مذهب است در اين سيستم کودکان تا سطح بز و گوسفند نزول مى کنند و يک عقب نشينى عظيم تاريخى و يک عقب گرد ارتجاعى به حقوق کودک تحميل مى کند ، قرآن که کتاب ايدولوژيک اينهاست بشنويد چه مى گويد   به پدر و مادر خود نيکى کنيد و به آنها هيچ اعتراضى نکنيد معنى بيرونى اش هم اين است   برده پدر و مادر شويد کتک بخوريد عقايد آنها را بپذيريد و هيچ اعتراضى هم نکنيد.   صحنه ازدواج کودک ٩ ساله را ديده ايم پيامبر اسلام که رهبر ايدولوژيک اينهاست به کودک ٧ ساله تجاوز کرده حال ببينيد اين پيروان وحشى او چه به جان کودکان مى آورند سالى ١ ماه به او گرسنگى مى دهند هر روز به زور کتک او را به عبادت وا مى دارند ، آيه هاى سنگين عربى را در ذهن کودک مى کنند اگر کودک هم نپذيرد آن قدر او را مى زنند و له مى کنند که بپذيرد او را به مراکز مذهبى مى فرستند که مرکز تجاوز جنسى به کودکان است که هر ساله آمار وحشت ناک آن به دست ما مى رسد .   از تجاوز فلان آخوند تا فلان کس در پاکستان ، کودکان دختر را کفنى به نام چادر مى کنند که زندگى که هيچ نفس کشيدن در آن هم مشکل است منظره کودکان ٥ ساله دختر که در يک پارچه زمخت و کثيف پبچيده شده اند دل هر انسانى را به درد مى آورد از همه اينها هولناک تر اينکه در ايران رژيم حاکم خود نماينده قشر عقب مانده و ضد کودک است در قوانين کثيف جمهورى اسلامى پدر يا مادر حق دارند کودک خود را بکشاند و هيچ مجازاتى در نظر گرفته نشده .   داستان ژيلا را کسى فراموش نمى کند کودک ١٣ ساله را مى خواستند با باران سنگ بکشند به چه جرمى !!!   به جرم اينکه از برادر ١٥ ساله اش حامله شده بود ، کودک ١ ماهه اش را مى خواستند بسوزانند چرا!!!   به جرم اينکه حرام زاده است و در دفاتر قانونى ثبت نشده !!!   اينها فقط نمونه هاى اندکى از زندگى مشقت بار کودکان در ايران است مبناى کار ما اين است   پرچم مبارزه با هر آنچه که در آن بوى ضديت با کودک به مشام برسد ، پرچم ما مبارزه با مذهب ، ناسيوناليسم ، سرمايه دارى اصول قرون وسطايى خانواده هاست ما در اين مسير مبارزه هيچ گاه خسته نخواهيم شد و مصمم به بر پايى دنيايى آزاد و شاد براى کودکان در ايران و دنيا هستيم .   بابک شديدى