اوگاندا، جهنمى که جنگهاى قومى .مذهبى براى کودکان آفريده است!

جليل بهروزى

٢٨ ژوئيه ٢٠٠٥

بيش از ٤٠ هزار نفر بنا به آمار يونيسف بعنوان "مسافران شب" "night commuters"در شمال اوگاندا غروب هر روز جابجا ميشوند تا شايد زنده بمانند، به سرقت نروند و يا مورد تجاوز و خشم شورشيان و دسته هاى نظامى قرا نگيرند. بخش اعظم اين مسافران شب را کودکان تشکيل ميدهند. کودکانى که بعضا با هدايت و راهنمايى پدران و مادران شان از روستاها به شهرهاى نزديک فرار ميکنند تا توسط نظاميان دزديده نشوند. اين کودکان بدون هيچ گونه حمايتى شبها را سرگردان و بى سرپنا در خيابانها و بيغوله ها سر ميکنند و دوباره بامدادن به روستاى خود باز ميگردند. و اينها تازه کودکان خوش شناس!! هستند.

"ارتش مقاومت پروردگار" به سرکردگى جوزف کانى جنايتکارى که ميخواهد حکومت هزاره مسيح را در اوگاندا، برپا کند، سازمانده اصلى چنين اعمال ضد بشرى است. او همچون همتاى خود يعنى خمينى و سران رژيم اسلامى که ميخواستند حکومت الله را در ايران مستقر سازند، جز وحشيگرىّ قتل عام مردم و مخالفين هيچ ابزار ديگرى را براى رضاى خدا نميشناسد. اين ارتش با حمايت همجانبه رژيم سودان در تقاص از دولت حاکم بر اوگاندا بخاطر سرکوب وسيع مردم شمال بخصوص در دوره عيدى امين، از مردم عادى، روستائيان و همچنين کودکان قربانى ميگيرد و بر آنان تعدى و تجاوز روا ميدارد. ارتشى که شبانگاهان به "روستاهاى منکر خداوند" شبيخون ميزند، همه چيز از جمله کودکان هفت و هشت ساله را به "تاراج" ميبرد و آنان که از حمايت کردن دريغ ميکنند را به قتل ميرساند.

١٩ سال جنگ داخلى، يک جنگ تمام عيار قومى و مذهبى در اين منطقه، جهنمى را براى همه و بخصوص کودکان آفريده است که در وصف آن زبان قاصر است. بيش از يک و نيم ميليون نفر از خانه و کاشانه شان گريختند و در مدت سه سال بيش از ١٢٠٠٠ کودک به سرقت رفته است. هزاران کودک را به قتل رساندند و يا مورد تجاوز قرار دادند. کودکان سرقت رفته از روستاها که در کمپهاى شورشيان مستقر شده اند را مجبور ميکنند تا حرف نشنوها و سرپيچى کنندگان را با چماق و داس به قتل برسانند و يا کودکان فرارى را با به قتل رساندن تمام اعضاى خانوده او مجازات ميکنند. ابعاد بربريت و وحشى گرى چنان است که کودکانى که بعنوان بردگان جنسى و يا سربازان جنگى توسط "ارتش مقاومت پروردگار" مورد استفاده قرار گرفتند حتى پس از سالها فرار و نجات، از خوف اين تجربه دردآور خوابشان جز کابوس نيست. مذهب و جنگهايى قومى بليه اى است که بيش از همه بر کودکان آسيب ميرساند و زخمى عميق بر جان و روحشان بجاى ميگذارد. اين بختک سياه را بايد از زندگى بشريت زدود تا آسايش و امنيت را به جامعه بازگرداند. آنچه که در اوگاندا، عراق، افغانستان، ايران و يوگسلاوى سابق بر انسان و کودکان بطور مشخص گذشت تجربه خونبار و غم انگيزى است که يکبار ديگر بر اين تاکيد داشت که ريشه جنبشهاى مذهبى و ناسيوناليستى را بايد خشکاند. نيروهايى که با پرچم مذهب و مليت در کار ساختن ماشين جنگى هستند که کودکان جز اولين قربانيان آنها ميباشند را بايد با اتکا به مردم صلح طلب، سکولار و انساندوست درهم کوبيد. بايد بشريت مترقى را برگرد احترام به حيات و انسان به صحنه آورد و هر نوع جداسازى بر مبناى مليت، نژاد، مذهب، رنگ و جنسيت توسط طبقات حاکم، دولتها و احزاب سياسى را در همان نطفه خفه کرد. اين را بايد به قانون و نرم بدل کرد که هيچ کسى را نبايد تا سن ١٨ سالگى به نظامى گرى واداشت و يا بعنوان سرباز جنگى گرفت. کودک سرباز نيست. با دولتها و گروههاى که به چنين تعدى نسبت به کودکان دست ميزنند بايد مقابله کرد و مورد شديدترين مجازاتها قرار داد. کودک مذهب ندارد. نبايد اجازه داد که کودکان را تسليم گروههاى سياه مذهبى کنند، به تبعيت از فرامين مذهبى وادار سازند و يا در دسته هاى مذهبى سازمان دهند. جدايى دولت و آموزش و پرورش از مذهب هنوز بايد بيرقش در اهتزار باشد. مبارزه قاطع فرهنگى و حقوقى با کليه خرافات، سنتها و عادتهايى که براى سلامتى کودکان زيان بخش است بايد در سرلوحه وظايف هر دولتى جهت حمايت از کودکان قرار گيرد. کودک به اعتبار کودک بودنش بايد در کنف حمايت همجانبه و بيدريغ جامعه و دولت قرار گيرد و اين هيچ قيد و شرطى را نميپذيرد.

 www.childrenfirstnow.com  

 childrenfirstnow@hotmail.com

 +001 416 737 9500 

 Bank giro:5080-2065