چه کسانى مسئول گرسنگى کودکان در
افريقا هستد؟
"افريقا فرياد زد، دنيا گوش نکرد"
اين تيتر يکى از روزنامه هاى پرتيراژ
کانادا بود. مردم افريقا هميشه در حال فرياد کشيدن از درد گرسنگى هستند و
هيچ وقت دنيا، منظور کشورها و دولتهايى که خود را پيشرفته ترين و
ثروتمندترينها ميدانند، به فريادشان نرسيدند. اين داستان قديمى و در عين
حال درد آورى است که در سه چهارم جهان و بخصوص در بخش اعظم افريقا مردم و
کودکان بطور اخص، از گرسنگى جان ميسپارند و يا عميقا رنج ميبرند و در
بخشى ديگر از دنيا براى جلوگيرى از تنزل بهاى محصولات کشاورزى، خروارها
گندم را به دريا ميريزند و يا حتى به کشت نميپردازند. بنا به گزارشهاى
خود سازمان ملل تنها در غرب افريقا ٨٠٠ هزار کودک گرسنه وجود دارد. آمار
ديگر حاکى است، ٣٤ درصد مردم نيجريه، ٢٩ درصد مردم مالى و ١٨ درصد مردم
بورگينو فاسو دچار سو تغذيه اند يعنى به بدنشان غذاى مکفى نميرسد. و اين
در حالى است که رئيس جمهور نيجريه با پرروئى تمام اعلام ميکند، "همه در
اينجا سيرند". حتما منظور خودش و آن قشر باريکى از جامعه است که بر گرده
مردم سوارند. وقتى رئيس جمهور کشورى که ٦١ درصد درآمد روزانه مردمش کمتر
از يک دلار بيش نيست، باد به غبغب مياندازد و اعلام ميکند کسى را نميتوان
در اينجا گرسنه يافت، درايت زياد لازم نيست تا مسببين اصلى گرسنگى مردم
کشورى چون نيجريه را شناخت. اين که خشکسالى و جمعيت زياد عامل فقر است را
هم امروز کسى باورش نميشود. با تکنولوژيى که امروز بشريت بدان دست يافته
و از جمله پيشرويهاى محيرالعقول در علم ژنتيک و با ثروتى که انسان
ميافريند دنيا براحتى ميتواند شر گرسنگى را از زمين برکند. اگر بتواند شر
مشتى انگل و خونخوار که خود را صاحبان جامعه ميدانند را بکند.
جليل بهروزى
١٥ اوت ٢٠٠٥
